23rd april, 2014

Dat laatste gedicht is alles wat ik te zeggen heb vandaag.

23rd april, 2014

Cirkels

ik graaf diep. ik ben een delver,
en ik verken de aarde - verticaal,
met elke steek van deze spade
verdwijn ik richting kern.

ik vaar ver. ik ben een zeeman,
en ik drijf op stille zeeën - bakboord,
de wind nog in mijn zeilen;
ik berust.

ik verdwijn. ik ben geen tovenaar,
alleen een beetje moe - simsalabim,
je bent in twee gezaagd, maar
goochelaars zullen nooit lijmen.

ik haat mezelf. ik ben jou,
het is allicht genoeg geweest
je eigen graf te delven, te drijven
op de stroom en te verdwijnen.

ik hou van jou. ik ben maar een jongen,
slechts, een dichter op zijn best.

23rd april, 2014

Anoniem asks:

Je bent denk ik wel een lief persoon. Je helpt iig mensen.

Ik doe pogingen. Mensen zouden hetzelfde doen voor mij. Hoop ik. 

23rd april, 2014

Anoniem asks:

Heb he twee van die gekke tering

Hier kan ik ook niets mee aanvangen hoor, jongens. Fijn dat je wat lettergrepen naar mijn hoofd smijt, maar ik schiet er weinig mee op.

23rd april, 2014

Anoniem asks:

Dat de zekerheid die je zocht ook niet zo zeker meer blijkt te zijn. Dat je eigenlijk alleen maar werkt voor je hypotheek en je kinderen. Dat is het lot van bijna iedereen. Waar je ook werkt, als je doorgroeit kan je overal geld verdienen. Gewoon de zijn en gelik hebben. Hopen dat je geen pech hebt. Toch? Wat denk jij hier van? Misschien zeg ik ook maar wat, maar zo steekt het in elkaar hier.

(Ik neem niet heel de redenering hier over, als je het niet erg vindt.) (Ik typte gisteren een antwoord uit maar verwijderde het per ongeluk. Oeps.)

Het economisch domein is niet mijn domein. Erg gefundeerd zijn mijn meningen dan ook niet - meestal stammen ze uit een soort naïef idealisme waarvan ik weet dat het niet realistisch is, maar dat ik niettemin toch niet zomaar wil opgeven. Het is voor mij nu eenmaal zo, gezien de richting die ik volg, dat ik waarschijnlijk geen miljonair ga worden. Ik ga mij nestelen in de enorme middenklasse die het steeds beter voor heeft, er best wel warmpjes bij zit, maar toch nét niet genoeg heeft om niet te fantaseren over meer.

Verder is het zo dat ik waarschijnlijk zal werken tot mijn zeventigste voor een pensioen dat betrekkelijk kleiner zal zijn dan dat wat nu de norm is. Logisch ook, als je kijkt naar hoe snel Europa vergrijst. 

Het zijn dingen waar ik me best druk over zou kunnen maken, maar dat doe ik bewust niet. Ik weet van mezelf dat ik met betrekkelijk weinig kan leven. Altijd al meer een gever dan een nemer geweest. Dingen bezitten doet me weinig - het hele concept ‘bezit’ vind ik al heel erg vreemd. Maar dat is een andere discussie.

Uiteindelijk is het gewoon een kwestie van jezelf te kunnen verkopen, tegenwoordig. De vorm is veel belangrijker geworden - zeker nu we eigenlijk niet meer te klagen hebben over gezondheid en overleven. Zoals je zegt - de juiste man op de juiste plaats, met een beetje inzet en charisma, kan veel bereiken; los van diploma’s en verdiensten.

23rd april, 2014

Anoniem asks:

Hoe denk je dat het komt dat jou anons bijna allemaal op een soort poetische manier tegen je praten? Omdat dat jou manier van praten/ schrijven is of omdat zij zichzelf ook zo uitdrukken?

Beiden, niet? Ik geloof graag dat de mensen die bij mij terecht komen, sowieso een zekere eloquentie wel respecteren, en die bijgevolg ook zelf in acht nemen. 

23rd april, 2014

Anoniem asks:

Wat vind jij zoal leuk om te doen/houd je van. Koken? Wandelen? Fietsen? Vertel!

Ik heb deze vraag onlangs nog beantwoord (in licht andere vorm), dus vergeef me mijn kernachtigheid nu. Koken en wandelen zijn er zeker al twee. Ik lees - veel. Speel wat gitaar. Verder hou ik van lopen, vind je me vaak terug op café, speel ik graag wat theater en volg ik allicht gewoon mijn meest kinderlijke impulsen.

23rd april, 2014

Anoniem asks:

Zeker al veel complimenten gehad over je lippen?

Niet dat ik mij kan herinneren. Zijn die dan speciaal?

23rd april, 2014

Anoniem asks:

...heb aan je gedacht vandaag..xx

Is dat positief of negatief? Lief, wel. 

23rd april, 2014

Anoniem asks:

Ik geef het toe, ik ben op je uiterlijk gevallen. Wat een mannelijke en charmante verschijning! Verder weet ik nog niet veel van je maar mijn nieuwsgierigheid is gewekt!

Fijn compliment is dat, waarvoor dank. Hopelijk ben je nog steeds die mening aangedaan als je effectief voor me zou komen te staan.

23rd april, 2014

Anoniem asks:

Waar denk je aan als ik gekrast zeg?

Een sleutel die over de deuren van een gloednieuwe auto krast. Het geluid van nagels over een blackboard. Een krasbiljet van de loterij. (Mijn armen na een zeker bezoek aan een zeker iemand.)

22nd april, 2014

Koudvuur

Soms wil ik mijn mooiste momenten inkaderen en aan de muur hangen, zodat mijn kokette vrienden met hun onbegrip kunnen staren naar al dat genot waar ze geen snars van snappen. Dat mijn leven voor hen kunst is - een esthetisch object dat hen fascineert maar toch elusief zichzelf opnieuw uitvindt.

Anderzijds hoort het allemaal te zijn als de laatste slok van een goeie fles wijn. Mijn mooiste momenten wil ik als verf over de blanke wereld gooien, vlekken achterlaten, mezelf opdringen, neerregenen. 

Ik wil zijn als het kind dat voor het eerst beseft dat het zichzelf ziet in een spiegel. Ik wou dat ik mijn woorden kon inslikken, en ze zo dan kon verteren.